Sinopsis Mahabarata

Dina karajaan Hastinapura di nagari Barata maréntah Prabu Syamanu ti kulawarga Kuru. la pohara gagah sarta perkasa. Jeung Dewi Gangga manéhna berputra saurang ngaranna Bisma.Dina hiji poé Syantanu nempo putri raja pamayang anu geulis ngaranna Setiawati. Manéhna hayang memperistrinya. Ayah Setiawati rnau méré putrinya asal turunanana jaga dinobatkan jadi raja, sarta lain Bisma. Nempo kedukaan bapana, mangka Bisma nyatujuan paménta raja pamayang. Manéhna jangji moal nungtut hakna luhur Karajaan Hastinapura. Ku kituna Bisma daék henteu nikah, sangkan tjdak aya turunanana jaga anu meureun nungtut hak luhur karajaan éta.Luhur pernikahan Syantanu jeung Setiawati lahirlah Tsitrangada sarta Witsitrawirya. Tsitrangada tiwas ku Gandarwa. Witsitrawirya nikah kalayan 2 jelema putri raja Ambika. Tapi Witsitrawirya maot saméméh aya turunan. Setiawati ménta sangkan Wiyasa (putrana anu lahir luhur perkawinannya jeung Palasara) bisa ngagantikeun Witsitrawirya minangka salaki Ambika sarta Ambalika, ambéh turunanana henteu punah.Wiyasa Saurang Rsi (jelema suci) anu kenamaan. Jeung Ambika manéhna berputra saurang Destarastra. Jeung Ambalika manéhna berputra Pandu. Destarastra nikah jeung Gandari sarta berputra Duryudana kalayan 99 jelema adina. Turunanana ieu disebutkorawa. Pandu nikah jeung Kunti sarta Madri. Turunan Pandu ieu disebut Pandawa. Sabenerna Pandu euweuh turunan. Anakna éta dipibanda luhur perkawinan istri-istrinya kalayan para déwa, nyaéta: Kunti jeung Déwa Darma, lahirlah Yudistira. Kunti jeung Déwa Wahyu, lahirlah Bima. Kunti jeung Déwa Indra, lahirlah Arjuna Kunti jeung Déwa Surya, lahirlah Kama Madri jeung Déwa Aswin, lahirlah Nakula sarta Sadewa (kembar).Sanggeus Pandu wafat tahta karajaan dicekel ku Destarastra. Putra-pufra Pandu (Lima Pandawa) dididik babarengan 100 jelema putra Destarastra. Durno (mamang Korawa) diserahi pancén ngatik barudak éta. Tangtu waé Durno lebihsuka lamun Korawa anu memegahg tahta karajaan jaga. Ditéangna usaba pikeun ngagubragkeun Pandawa. Diajaklah Duryudana berjudi jeung'Yudhistira. Nepi ka-nepi ka Karajaan Astinapura anu ditaruhkan. Alatan Duryudana sok meunang isyarat sarta mamangna, Durno, mangka manéhna sok meunang. Pihak Pandawa henteu daék narima kecurangan éta sarta disampaikanlah ka Desfarastra. Destarastra mendamaikan maranéhanana kalayan mengambalikan hak Pandawa. Tapi Korawa nampik sarta ménta sangkan perjudian dideui balik. Ayeuna kudu ditepati. Pandawa ogé éléh deui ku kituna Karajaan Hastinapura betul-betui kudu dibikeun ka Korawa. Pandawa kudu kaluar ti Hastinapura, -diusir salila 12 warsih.Pandawa ngumbara dina leuweung, nalangsara, sarta kokoro. Sabot keur reureuh dina hiji pondok, sacara reureunceupan pondok dibeuleum luhur suruhan Duryudana, pikeun membinasakan Pandawa. Tapi Pandawa bisa terhindar ti jebakan éta.Dina hiji poé maranéhanana nepi ka di nagari Matsya. Pareng raja Matsya keur ngayakeun swayembara (sayembara). Saha anu bisa mengangkat sarta memanahkan hiji panah anu beurat, pas ngeunaan sasaran, jelema éta baris dijodohkan kalayan putrinya anu geulis, dijadikeun minantuna. Kalayan gampang Arjuna bisa ngalakonanana ku kituna manéhna dinikahkan kalayan putri raja Matsya ngaranna Dropadi. Kitu ogé lima Pandawa séjénna, dikawinkan jeung Dropadi. Jadi perkawinan sacara poliandri, nyaéta saurang pamajikan ngabogaan sawatara urang salaki.Nurutkeun jangji-pasini dina, warsih ke-13 para Pandawa kudu ngiles di tempat anu geus ditangtukeun. Tapi maranéhanana geus megatkeun pikeun sembunyi di istaria Matsya. Sanggeus berlalu mangsa 13 warsih, tibalah waktu pembalasan dendam kaum Pandawa ka Korawa anu diceritakan dina peperangan 18 (dalapan belas) poé di Kuru Ksetra (lapang Kuru).Bagian anu éndah sarta anu penting dina Mahabharata ialah Bhismaparwa (parwa ke-6). Bagian ieu nyaritakeun ngeunaan percakapan Kresna (penjelmaan Déwa Wisnu) jeung Arjuna pahlawan Pandawa, sabot Arjuna dikeputan kamangmang pikeun menggempur barayana kaum Korawa, leuwih-leuwih sanggeus nempo layon bergelimpangan sarta getih bercucuran. Ngaregepkeun kedalan-kedalan Wisnu ngeunaan perjuangan ngadegkeun kebenaran sarta hak, mangka Arjuna ngoréjat sumangetna pikeun bajoang kalayan sagala rupa taktik penyerangan sarta berhasfl ngahontal kameunang.Percakapan Arjuna jeung Kresna (Wisnu) éta disebut Bhagavat Gita (Bhagavat = Pangéran; Gita = madah, nyanyian). Eusina ngeunaan hak, kebenaran, sarta menjauhi hawa napsu sabot ngalakonan kawajiban éta. Bhagavat Gita ieu kaceluk ka sakumna dunya, Geus ditarjamahkeun ka dina sagala rupa basa, contona dina basa: Latin, Inggris, Walanda, Jerman, Perancis, sarta sajabana. Ka dina basa Indonésia ditarjamahkeun ku Amir Hamzah anu dimuat dina majalah Pujangga Anyar.